Archive for the ‘Medycyna’ Category

Cyklofosfamid

piątek, Marzec 21st, 2014

Cyklofosfamid (Cyclophosphamide0, Cyclophosphamid, Cytoxan, Endo- xan) jest podawany doustnie, pozajelitowo, a także stosuje się go do per- fuzji narządów, w których rozwija się nowotwór. Ma najszerszy zakres działania przeciwnowotworowego spośród leków alkilujących i stosuje się go nie tylko w limfoblastomach i leukoblastomach, lecz również w rakach żołądka, sutka, jajników, gruczołu krokowego i oskrzeli. Cyklofos- famid jest mniej toksyczny od chlormetyny. Zwykle podaje się go w dawce 1,5-3 mg/kg/24 h, nie dłużej niż tydzień. Jednorazowo podawano nawet tak dużą dawkę, jak 30-100 mg/kg. Działanie przeciwnowotwo- rowe występuje zwykle dopiero po takich dawkach cyklofosfamidu, które zmniejszają leukocytozę do 2 10°/1 krwinek białych.

(więcej…)

ŚRODKI DIAGNOSTYCZNE

piątek, Marzec 21st, 2014

Współczesna medycyna zawdzięcza swoje osiągnięcia i dynamiczny rozwój nie tylko systematycznie wprowadzanym nowym metodom leczniczym oraz nowym lekom, ale również w tym samym stopniu nowym i coraz doskonalszym metodom diagnostycznym. Pozwalają one na ustalenie właściwego rozpoznania, a więc zastosowania odpowiedniego i skutecznego leczenia. Współczesne metody diagnostyczne obejmują badania wykonywane poza organizmem (wszechstronne analizy laboratoryjne) oraz badania, w których środek diagnostyczny podany do odpowiednich narządów czy tkanek pozwala na rozpoznanie istniejących zmian pato-logicznych. Oczywiście środki te nie zawsze są dla organizmu obojętne i mogą powodować wystąpienie wielu objawów toksycznych. Fakt ten należy rozważyć przed każdorazowym zleceniem wykonania dodatkowych badań diagnostycznych. Również pewne niebezpieczeństwo dla zdrowia, a nawet życia, występuje przy pobieraniu odpowiedniego materiału do badań laboratoryjnych. Nie można bowiem zapominać o tym, że wszystkie badania diagnostyczne wykonywane są z reguły u ludzi chorych, u których w porównaniu ze zdrowymi reakcje obronne mogą przebiegać w sposób odmienny.

(więcej…)

Znajomość typu i zakresu działania antybiotyków

czwartek, Marzec 20th, 2014

Znajomość typu i zakresu działania antybiotyków ma istotne znaczenie praktyczne. W zależności od rodzaju zakażenia stosuje się antybiotyk o stosunkowo najbardziej wybiórczym działaniu, uwzględniając ponadto antybiotykowrażliwość określaną za pomocą antybiogramu. Antybiotyki o szerokim zakresie działania stosuje się tylko wówczas, gdy nie został zidentyfikowany patogenny drobnoustrój lub gdy nastąpiło zakażenie mieszane.

(więcej…)

Przeciwciała monoklonalne

czwartek, Marzec 20th, 2014

W ostatnich latach w diagnostyce w leczeniu chorób nowotworowych wiele nadziei pokłada się w przeciwciałach monoklonalnych. Preparatyka tych przeciwciał jest bardzo złożona. Doprowadza się do połączenia (hybrydyzacji) komórek szpiczaka mysiego z komórkami śledziony myszy immunizowanych np. antygenami białaczki ludzkiej. Powstające w wyniku połączenia hybrydy zachowują typową dla komórki plazma- tycznej zdolność wytwarzania bardzo swoistego przeciwciała, natomiast po komórce szpiczaka dziedziczą zdolność nieograniczonego rozmnażania się in vitro. Są doniesienia o skutecznym leczeniu białaczek przeciwciałami monoklonalnymi.

(więcej…)

Moroksydyna

czwartek, Marzec 20th, 2014

Wiele leków hamuje tzw. odpłaszczanie się wirusa, czyli uwalnianie genomu wirusa. Tak działają w stosunku do niektórych wirusów korty – kosteroidy, chlorochina, kwas acetylosalicylowy oraz inhibitory syntezy białka, np. aktynomycyna i puromycyna.

Najbardziej istotnym procesem w leczeniu chorób wirusowych jest hamowanie replikacji i dojrzewania, mimo że te procesy też nie niszczą wirusa, a jedynie utrudniają polimeryzację wirusowych kwasów nukleinowych w komórce. Wiele leków wydaje się wywierać takie działanie. Wśród nich możemy wyróżnić leki hamujące nieswoiście polimeryzację kwasów nukleinowych (antymetabolity kwasów nukleinowych i białek) oraz swoiście replikację kwasów nukleinowych wirusów (moroksydyna, amantadyna, metysazon oraz tzw. antybiotyki przeciwwirusowe, np. aktynomycyna D, puromycyna, mitomycyna).

(więcej…)

LEKI OBNIŻAJĄCE CIŚNIENIE ŚRÓDGAŁKOWE

czwartek, Marzec 20th, 2014

Przednia i tylna komora oka jest wypełniona płynem, który odżywia nie mające naczyń krwionośnych ciało szkliste, soczewkę i rogówkę. Płyn ten odprowadzany jest do zatoki żylnej twardówki (kanału Schlemma). Zwężenie źrenicy ułatwia, a rozszerzenie utrudnia odpływ płynu, co prowadzi do wzrostu ciśnienia śródgałkowego, które w warunkach prawidłowych zawiera się w granicach 1,9-2 kPa (14-25 mm Hg). Utrudniony odpływ płynu występuje m.in. w jaskrze. W napadzie jaskry stosuje się miejscowo leki zwężające źrenicę, leVi kurczące naczynia krwionośne (efedryna i norepinefryna) oraz leki spazmolityczne (azotyn amylu). Poza tym w leczeniu jaskry stosowane są doustnie inhibitory anhydrazy kwasu węglowego (Acetazolamid0, Diuramid) – początkowo 4 razy dziennie

(więcej…)

Wpływ kwasu dezoksycholowego

czwartek, Marzec 20th, 2014

Na końcu należy wspomnieć, że kłopoty klinicysty nie kończą się z chwilą ustalenia działania danego leku, określenia jego właściwości farmakokinetycznych, najczęstszych objawów niepożądanych, ustalenia przeciwwskazań itp. Pozostaje jeszcze niemniej trudna ocena wartości sposobów leczenia takimi lekami, co do których właściwości leczniczych nie ma dziś żadnej wątpliwości. Przykładem mogą być m.in. leki prze- ciwkrzepliwe. Ich działanie jest niewątpliwe, a jednak od wprowadzenia ich do lecznictwa przed 25 latami zmieniła się diametralnie ocena wartości terapii przeciwzalcrzepowej w zawale serca i w związku z tym zmieniła się powszechność ich stosowania.

(więcej…)

LEKI STOSOWANE W ZABURZENIACH CZYNNOŚCI GRUCZOŁU ŁZOWEGO

środa, Marzec 19th, 2014

Gruczoły łzowe wytwarzają wodnisty płyn (łzy), wydalany kanałami w zewnętrznym kącie worka spojówkowego. Dzięki nim oraz odruchowemu mruganiu spojówki oczu są stale zwilżane. W łzach znajduje się lizozym oraz immunoglobulina IgA, których zadaniem jest ochrona przed zakażeniami bakteryjnymi.

Gruczoły łzowe są unerwione przez układ autonomiczny. Leki para- sympatykomimetyczne zwiększają wydzielanie łez, a leki sympatykomi- metyczne – zmniejszają. Działanie to związane jest z wpływem obu grup leków na naczynia krwionośne gruczołów łzowych, których rozszerzenie powoduje obfite łzawienie.

(więcej…)

Acyklowir

środa, Marzec 19th, 2014

Acyklowir jest przedstawicielem nowej grupy leków przeciwwirusowych. Pod względem chemicznym jest to 9-(2-hydroksyetylometylo)-guanina – analog dezoksyguanozyny.

Mechanizm jego działania przeciwwirusowego jest unikalny. Przede wszystkim acyklowir wnika prawie wyłącznie do komórek zarażonych wirusem herpes – do komórek nie zakażonych wnika znacznie słabiej i wolniej. W komórkach zakażonych następuje fosforylacja acyklowiru do monofosforanu za pomocą wirusowej kinazy tymidynowej. Monofos- foran acyklowiru jest następnie fosforylowany przy udziale kinazy tymidynowej komórek organizmu wyższego do postaci czynnej – trifosfora- nu acyklowiru. Ten aktywny trifosforan łączy się z polimerazą DNA wirusa, czego następstwem jest uniemożliwienie inkorporacji triofosforanu dezoksyguanozyny do polímerazy DNA wirusa i wtórnie zahamowanie replikacji wirusa.

(więcej…)